Mijn verblijf in Gambia was van korte duur, want op maandag 19 december kreeg ik een telefoontje dat mijn vader stervende was. Gelukkig kon ik de volgende dag reeds terug met Transavia HV454. Tijdens take-off op Banjul International Airport moest de captain vol in de remmen (geprezen zij het bestaan van ABS en safety belts) omdat in de cockpit alle elektronica op tilt ging. Terug naar het platform waar alles werd getest en okay leek. Dus na een uur opnieuw van start… met wederom een noodstop. De gezagvoerder nam terecht geen risico en iedereen keerde terug naar de vertrekhal.

Omdat technische deskundigheid ter plekke niet aanwezig was moest de volgende dag een technical crew vanuit Amsterdam via Kopenhagen worden ingevlogen. Om een lang verhaal kort te houden: iedereen werd keurig in een hotel ondergebracht en van maaltijden voorzien. Nadat de Nederlandse technici de volgende namiddag het probleem hadden opgelost (vervanging van een kapot zg. airspeed pijpje aan de buitenkant van het toestel) vertrokken we vol goede moede naar Nederland, alwaar we op donderdagochtend 22 december omstreeks 02.00 uur op Schiphol landden met zo’n 28 uur vertraging. Helaas bleek mijn vader zes uur eerder te zijn overleden…